Mijn buurman

Hier in Amstelveen wonen veel nationaliteiten dat zal niks nieuws voor jullie zijn.
Veel Japanse buren.

Maar we hebben ook een buurman uit Pakistan. En zijn vrouw komt uit Afghanistan. Hij is 8 jaar geleden gevlucht omdat hij filosofie had gestudeerd. Alleen al die combi is een rare. Moeten vluchten omdat je een bepaalde studie hebt gevolgd.

We kwamen op t onderwerp: Hoe onveilig is Pakistan. Hij wist te vertellen: dat je niet zonder risico naar de markt kunt, een ziekenhuis, naar school of gewoon in een dorp wonen omdat elk moment er een stel idioten met raketwerpers jou en je dorp met de grond gelijk kan maken.

“I burn from inside, when I’m here I want to be there…when I’m there I want to be here”

Education is the key to the problem, was zijn rake opmerking. Mijn kinderen mogen hier naar school. Ze hebben nog geen dag gemist. Ik laat ze boeken lezen, internet gebruiken. Ik wil dat ze klaar zijn voor de wereld en niet gaan geloven in leugens van anderen omdat ze ” uneducated” zijn.

Jullie in Nederland kunnen echt t leven leven. Mijn broer en neef zijn beide apart door bomaanslagen om het leven gekomen. Je leven is hier nooit in gevaar zoals in Pakistan of Afghanistan. Je hebt water, electriciteit, altijd en overal eten, geen bommen of raketwerpers. In Pakistan heb je 1uur electriciteit en dan 2 uur niks, of zelfs 12 uur niet. In de zomer als t 50graden wordt en de stroom en de ac uitvalt gaan er gewoon mensen dood.

Ik kwam met deze buurman in gesprek omdat een van zn kinderen bovenop mijn auto was geklommen en de motorkap als glijbaan had gebruikt. Miniscuul deukje in de motorkap. Dus wat doe je als Nederlander zijnde ? Je gaat eens een stevig gesprek aan. Daar zijn we uitgekomen en zo kwamen we in gesprek.

Het gesprek met mijn buurman heeft me weer eens doen beseffen dat wij “het leven” zoals we t hier mogen leven als vanzelfsprekend nemen. Mijn ouders leven, mijn zus ook, ben gelukkig getrouwd met de mooiste, liefste en leukste vrouw, hun leven is niet bedreigd, we hebben alles, echt alles. Ook al heb je weinig geld in NL dan nog heb je alles ! Je hebt een bevoorrechte positie. Onbedreigd je leven leven.

Mijn beste schoolvriendje, Mark, is in Afghanistan door een bermbom gedood. Dat grijpt me elk jaar rond deze tijd (4 mei) weer aan. Ik merk, dit jaar iets meer dan anders. Door het gesprek met mijn buurman.

Dit jaar sta ik op de dam. En ja ik zal best een traan laten. Omdat er mensen dood gaan, zodat wij op de Dam kunnen staan.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s